allemaal kleurpotlood en zwarte stiftjes
woensdag 22 mei 2013
dinsdag 21 mei 2013
Praag : ( aan ) de Karlsbrug
Ik was vorige week een paar dagen op romantisch uitstapje met mijn lief naar Praag
En daar maakte ik veel foto's.
De eerste reeks foto's uit Praag begin ik met 1 van de toeristische trekpleisters van deze stad : de Karlsbrug.
Ze verbindt de 2 oevers van de Moldau in het midden van de stad.
Da's een erg oude (voetgangers)brug met op de reling allemaal beelden
Er staan trouwens ook overal kraampjes aan de kant, daar zullen best wel mooie dingen tussen gezeten hebben maar door de drukte had ik geen zin om er naar te kijken.
En mijn lief nog minder :)
We waren 5 dagen in Praag , en het was niet elke dag even goed weer...
soms konden we genieten van prachtige wolken...
Aan het begin en het einde van de brug staat telkens torens : aan de éne kant 1, aan de andere kant 2.
En ik ben blij dat ik er in geslaagd ben om er foto's van te maken 's nachts...
Ben ik niet zo'n held in namelijk...
De Karlsbrug is maar 1 van de bruggen die de 2 oevers van de Moldau in de stad verbindt.
Maar de andere bruggen zijn ook mooi en hebben als voordeel dat ze veel en veel minder druk zijn..
Deze is echter het meest indrukwekkend exemplaar.
.
maandag 20 mei 2013
het ' ik-kom-eens-zagen'blogpostje...
Want dat doe ik niet vaak en nu zit ik met een ambetant ei en als ik dat hier leg is dat misschien een minder ambetant ei...
Een 2-tal weken geleden kocht ik mezelf een nieuwe trolley van Kipling - een zeer schone met groen/blauwe streepkes - en propte die vol met vanalles en vloog vervolgens een week later met mijn lief naar Praag.
Ik bracht daar een paar heerlijke doch erg vermoeiende dagen door en kwam afgelopen dinsdag moe maar vol verhalen en mooie ervaringen terug aan in de luchthaven van Zaventem.
Alwaar een staking bezig was van het personeel dat de bagage uitlaadt.
En die mensen hadden groot gelijk dat ze staakten.
Ik heb daar dan ook niet over gezaagd, ook al was dat ongemakkelijk ...
Mensen hebben het recht om te staken en ik ga niet zeuren omdat mij dat effe wat last bezorgd.
Dus stapte ik veel lichter dan verwacht de trein op en ging naar huis alwaar ik de instructies van de luchtvaartmaatschappij opvolgde en alle gegevens invulde op een webformulier om mijn en mijn lief zijn bagage terug thuis te krijgen eens de staking zou zijn afgelopen.
De staking is inmiddels afgelopen en de stakers hebben een groot deel van hun eisen ingewilligd gezien.
Driewerf hoera want dat waren heel redelijke eisen en een goed voorbeeld voor alle andere sectoren en werkgevers dat er niet met mensen gesold mag worden.
En ik werd nog beter gezind toen ik vrijdag al telefoon kreeg dat die middag mijn bagage gebracht zou worden. Tot aan de deur.
Als dat geen service is!
Ik had dat helemaal niet zo vroeg verwacht , had me al ingesteld op nog een dikke week geduldig wachten, ik was daar klaar voor !
Maar toen bleek dat ze alleen de bagage van mij lief bij hadden
En da's heel tof voor mijn lief maar ik wil ook mijn bagage terug !!!
En sindsdien is mijn 'zen'-gemoed over deze situatie helemaal om zeep.
En begin ik te tobben...
Want : waarom is die van mij er nog niet en die van mijn lief al wel ?
Die zijn op dezelfde moment ingescheckt, ik veronderstel dat ze op hetzelfde vliegtuig terecht zijn gekomen, er tezelfdertijd weer uit zijn gehaald en in dezelfde hoop zijn belandt.
Ze moesten vervolgens op hetzelfde adres afgeleverd worden.
Waarom is die van mij er dan nog niet ?
en : wat als die valies echt kwijt is ?
Met de laders van mijn fototoestel ( en help ! de batterij is al plat en ik mis mijn fototoestel ! De tuin staat vol schoon bloemekes en ik kan die niet fotograferen ! ), van mijn gsm ( help ! als die batterij plat is kunnen ze mij niet bellen om te zeggen wanneer ze mijn koffer komen brengen ! ) en mijn mp-3speler, met mijn zelfgebreide handschoentjes zonder vingers , mijn nieuw tekenboekske met gehaakte hoes , mijn al erg oude stapschoenen maar het zijn de enigen waar ik zo lang mee kan stappen alvorens zere voeten te krijgen, mijn favo slaapkleed, mijn praagse muts - dezelfde als die van mijn lief ( zal ik die van hem dan maar inpikken ? ), de kralen die ik kocht, mijn adressenboekje- en ik heb geen ander - mét postzegelvoorraad ( waardoor ik de ketting van mijn give away nog niet kon opsturen naar shamrock4 : ik ben het niet vergeten zenne ! ik wacht alleen op nieuwe postzegels ! ) , mijn beste nieuwe kousen, de voering van mijn winterjas die daardoor onbvruikbaar is geworden , mijn regenjas wat haakgerief, 2 nieuwe boeken en nog veel meer...
Soit : stelt u voor dat ik dat allemaal niet meer terug zou krijgen :( ....
En wat als ze dat niet voor vandaag brengen : vanaf morgen zit ik op het werk en kan ik echt niet zomaar naar huis hollen als ze me bellen. Hoe moet ik dat nu weer georganiseerd krijgen ?
Ge begrijpt het plaatsje zekers wel ...
Ik tob en dat draait maar door in mijn hoofd.
Terwijl er toch wel veel belangrijkere en ergere dingen in het leven zijn en dit echt wel in orde zal komen ( hoop ik dan toch heel erg hard )
Maar ik word er dus heel ambetant van en kom maar niet tot rust.
Heel de tijd dat ambetant gevoel : dat is hier niet in orde en ik kan daar niks aan doen ...
soit...
Hier wat komen zagen lucht wel op :)
Bedankt voor de aandacht :)
En ik beloof dat ik jullie de komende dagen tot vervelens toe zal komen lastig vallen met praagse foto's als ik ze allemaal klaar heb :)
( nieuwe kan ik er voorlopig toch niet maken :( )
en dat ik jullie in plaats van mee te sleuren in mijn zeurstemming nog effe terug aan het lachen ga brengen.
Met dit filmpke bijvoorbeeld.
Zag ik 1 va de afgelopen dagen verchijnen in een krant en ik heb al had moeten lachen met de fratsen van die gast.
Hopelijk jullie ook :)
Een 2-tal weken geleden kocht ik mezelf een nieuwe trolley van Kipling - een zeer schone met groen/blauwe streepkes - en propte die vol met vanalles en vloog vervolgens een week later met mijn lief naar Praag.
Ik bracht daar een paar heerlijke doch erg vermoeiende dagen door en kwam afgelopen dinsdag moe maar vol verhalen en mooie ervaringen terug aan in de luchthaven van Zaventem.
Alwaar een staking bezig was van het personeel dat de bagage uitlaadt.
En die mensen hadden groot gelijk dat ze staakten.
Ik heb daar dan ook niet over gezaagd, ook al was dat ongemakkelijk ...
Mensen hebben het recht om te staken en ik ga niet zeuren omdat mij dat effe wat last bezorgd.
Dus stapte ik veel lichter dan verwacht de trein op en ging naar huis alwaar ik de instructies van de luchtvaartmaatschappij opvolgde en alle gegevens invulde op een webformulier om mijn en mijn lief zijn bagage terug thuis te krijgen eens de staking zou zijn afgelopen.
De staking is inmiddels afgelopen en de stakers hebben een groot deel van hun eisen ingewilligd gezien.
Driewerf hoera want dat waren heel redelijke eisen en een goed voorbeeld voor alle andere sectoren en werkgevers dat er niet met mensen gesold mag worden.
En ik werd nog beter gezind toen ik vrijdag al telefoon kreeg dat die middag mijn bagage gebracht zou worden. Tot aan de deur.
Als dat geen service is!
Ik had dat helemaal niet zo vroeg verwacht , had me al ingesteld op nog een dikke week geduldig wachten, ik was daar klaar voor !
Maar toen bleek dat ze alleen de bagage van mij lief bij hadden
En da's heel tof voor mijn lief maar ik wil ook mijn bagage terug !!!
En sindsdien is mijn 'zen'-gemoed over deze situatie helemaal om zeep.
En begin ik te tobben...
Want : waarom is die van mij er nog niet en die van mijn lief al wel ?
Die zijn op dezelfde moment ingescheckt, ik veronderstel dat ze op hetzelfde vliegtuig terecht zijn gekomen, er tezelfdertijd weer uit zijn gehaald en in dezelfde hoop zijn belandt.
Ze moesten vervolgens op hetzelfde adres afgeleverd worden.
Waarom is die van mij er dan nog niet ?
en : wat als die valies echt kwijt is ?
Met de laders van mijn fototoestel ( en help ! de batterij is al plat en ik mis mijn fototoestel ! De tuin staat vol schoon bloemekes en ik kan die niet fotograferen ! ), van mijn gsm ( help ! als die batterij plat is kunnen ze mij niet bellen om te zeggen wanneer ze mijn koffer komen brengen ! ) en mijn mp-3speler, met mijn zelfgebreide handschoentjes zonder vingers , mijn nieuw tekenboekske met gehaakte hoes , mijn al erg oude stapschoenen maar het zijn de enigen waar ik zo lang mee kan stappen alvorens zere voeten te krijgen, mijn favo slaapkleed, mijn praagse muts - dezelfde als die van mijn lief ( zal ik die van hem dan maar inpikken ? ), de kralen die ik kocht, mijn adressenboekje- en ik heb geen ander - mét postzegelvoorraad ( waardoor ik de ketting van mijn give away nog niet kon opsturen naar shamrock4 : ik ben het niet vergeten zenne ! ik wacht alleen op nieuwe postzegels ! ) , mijn beste nieuwe kousen, de voering van mijn winterjas die daardoor onbvruikbaar is geworden , mijn regenjas wat haakgerief, 2 nieuwe boeken en nog veel meer...Soit : stelt u voor dat ik dat allemaal niet meer terug zou krijgen :( ....
En wat als ze dat niet voor vandaag brengen : vanaf morgen zit ik op het werk en kan ik echt niet zomaar naar huis hollen als ze me bellen. Hoe moet ik dat nu weer georganiseerd krijgen ?
Ge begrijpt het plaatsje zekers wel ...
Ik tob en dat draait maar door in mijn hoofd.
Terwijl er toch wel veel belangrijkere en ergere dingen in het leven zijn en dit echt wel in orde zal komen ( hoop ik dan toch heel erg hard )
Maar ik word er dus heel ambetant van en kom maar niet tot rust.
Heel de tijd dat ambetant gevoel : dat is hier niet in orde en ik kan daar niks aan doen ...
soit...
Hier wat komen zagen lucht wel op :)
Bedankt voor de aandacht :)
En ik beloof dat ik jullie de komende dagen tot vervelens toe zal komen lastig vallen met praagse foto's als ik ze allemaal klaar heb :)
( nieuwe kan ik er voorlopig toch niet maken :( )
en dat ik jullie in plaats van mee te sleuren in mijn zeurstemming nog effe terug aan het lachen ga brengen.
Met dit filmpke bijvoorbeeld.
Zag ik 1 va de afgelopen dagen verchijnen in een krant en ik heb al had moeten lachen met de fratsen van die gast.
Hopelijk jullie ook :)
zondag 19 mei 2013
kersenbloesem en de kikkerprins
de prachtige bloemende japanse kerselaar en de nanoblockkikker van de afgelopen week inspireerde me om op zoek te gaan naar deze schatten op etsy ...
'sweet pînk cherry blossom and the frog prince' by mooisvanme
vrijdag 17 mei 2013
juwelen : MAAK HET ZELF ! : hangers ' wire wrappen '
Je kan kralen gewoon op een nietstift met simpel oogje aan een oorbelhaakje hangen.
Hoe dat moet legde ik hier al uit.
Maar dat heeft als nadeel dat het oogje wat open kan gaan en het hangertje van je oorhaak kan vallen. Ik heb dat al meegemaakt en da's ambetant...
Je kan dat vermijden door je hanger te ' wirewrappen ' en vandaag laat ik zien hoe je dat doet...
GEREEDSCHAP :
- platbektang, liefst 2
- rondbektang
- kniptang
- knijpkralentang
ONDERDELEN :
- kralen en andere dingen die je aan je oorbel wilt hangen. Ik gebruikte 2 kralen
- nietstift , lang genoeg . Dat wil zeggen : de lengte van al je kralen en kralenkapjes op elkaar die aan je bel moeten komen te hangen + minimum 2 cm extra maar liefst nog een beetje meer- oorhaakje
ZO DOE JE HET
Je buigt de nietstift dus 90 graden over de punt van je platbektang.
leg je platbekttang weg en vervang ze door de rondbektang die je in de hoek houdt die je net plooide zoals je kan zien op de foto
dan draai je een oogje aan je nietstift rond je rondbektang .
Stop met draaien als het uiteinde van je nietstift staat waar het op de foto staat : 90 graden ten opzichte van je kralen...
Check even of je oogje mooi recht staat
leg je rondbektang weg en neem je 2 platbektangen .
Draai met de ene platbektang het uiteinde van je nietstift rond het stukje nietstift tussen de kralen en het oogje
Met de andere tang neem je ondertussen het oogje vast
Tot de ruimte tussen de kralen en het oogje helemaal opgevuld is met een spiraal van nietstift
dan heb je dit... Een hanger met een oogje met een spiraal rond gedraaid en een stekelig uiteinde...
Da's dus nog niet goed : dat uiteinde moet weg...
En dat doe je door de truuk met de knijpkralentang ....
Een knijpkralentang heeft een mooi rond gaatje vooraan.
Door je spiraal tussen de tang te klemmen op de plaats van dat gaatje en voorzichtig te duwen en verplaatsen en duwen enz , kan je dat uiteinde mooi dicht tegen de nietstift duwen en sluit de spiraal mooi...
en dan heb je dit mooi afgewerkt hangertje...
bevestig er nog een oorbelhaakje aan en je eerste bel is klaar...Nog enkele tips :
- hou rekening met w at je met je hanger wilt doen : als je hem al sluit met een wire wrapoogje kan je het oogje niet meer openen om er iets aan te hangen. De meeste oorbelhaakjes kan je wel openen om iets aan te hangen, maar dat is niet bij alles het geval. Als je er iets anders ' gesloten ' wil aanhangen moet je dat doen voor je het oogje sluit, net voor je de spiraal begint te draaien .
Dat werkt wat onhandiger omdat dat er dan hangt aan te bengelen maar dat gaat ook hoor ;)
- ook hier geldt ' oefening baart kunst ' . Ik maak met mijn jaren ervaring ook nog soms ' scheefgedraaide ' spiraaltjes ipv mooie rechte zoals op deze foto. In het begin zal dat sowieso wat meer gebeuren. Geef het niet op en blijf het oefenen !
- werk zorgvuldig en kijk bij elke stap of je nietstift/oogje op de plaats staat waar het moet staan vooraleer naar de volgende stap te gaan ...
- je kan er natuurlijk ook wat mee spelen en het deel laten uitmaken van je ontwerp door er een zeer breed stuk spiraal tussen te draaien... Een voorbeeld daarvan zie je hieronder op de allerlaatste foto...
- probeer in elke aparte bel van je oorbellenpaar hetzelfde aantal draaien te gebruiken, da's mooier
Hieronder wat voorbeelden van oorbellen waar ik de hanger heb afgesloten op deze manier :
volgende week pimpen we eenvoudige oorhaakjes
Abonneren op:
Berichten (Atom)
