donderdag 23 oktober 2014

kalfsfricassee


Toen ik - in 1991 - rijp was om het ouderlijk huis te verlaten en alleen ging wonen, was 1 van de dingen waar ik naar uitkeek de mogelijkheid om zelf te kiezen/koken wat ik wilde.
Daarom schafte ik me een schriftje aan waarin ik mijn  lievelingsrecepten netjes opgeschreef. En dat schriftje heb ik nog altijd, al komt het niet meer zo vaak te voorschijn want ik heb ondertussen zoveel kookboeken dat ik keuze te over heb.

 

1 van de recepten dat zeker in mijn boekje moest, was kalfsfricassee.
Ik eet dat nog altijd zeer graag, maar omdat het nogal calorierijk is en mijn lichaam op een heel andere manier reageert op die calorieën dan in 1991 eet ik het niet zo vaak meer. 
Ik denk dat het misschien wel 10 jaar geleden was dat ik het nog eens maakte...
Maar toen in mijn groentenpakket de laatste keer een pak champignonnen en zilveruitjes zaten en er een recept voor kalfsfricassee bijzat, besloot ik mijn oud boekje nog eens boven te halen en mezelf nog eens te verwennen met deze voor mij nostalgische feestmaaltijd... 



DIT GAAT ER IN  : 
- een halve kilo kalfsfricassee van goede kwaliteit . Om uw maaltijd te doen smaken hoort daar spijtig genoeg wat extra informatie bij :Tegenwoordig is het namelijk niet zo simpel om het juiste vlees te kopen voor kalfsfricassee. Het is mij deze keer zelf niet gelukt waardoor mijn vlees veel te taai was ( en ik zal de volgende keer zeker wat meer inspanningen doen om toch het juiste vlees te vinden want dat was zo'n zonde ... ) . Soit : den uitleg : kalfsfricassee moet vlees zijn waar nog stukjes vet aanzitten. Zo werd dat vroeger ook overal verkocht. Omdat mensen geen vet vlees meer willen wordt nu zeer vaak kalfsfricassee verkocht waar al het vet afgesneden is  en dan is de smaak van uw vlees weg ... . Wil je lekkere kalfsfricassee maken, dan moet je echt de juiste versie kopen. Ik kocht het mijne bij den beenhouwer omdat ik in delhaize al vaak zag dat ze de juiste versie niet altijd hebben maar helaas had ook hij het niet meer zoals het hoort.  Hij deed er dan maar apart wat stukken ' vet ' bij maar dat was echt geen goed alternatief merkte ik...
Conclusie : wilt ge lekker eten : koop dan kalfsfricassee mét vet, wil je geen vet vlees : maak dan iets anders klaar, lekkere recepten genoeg op de wereld  ;) 
- ongeveer een halve kilo gemengd gehakt ( varken/kalfs ) 
- een halve kilo champigonons
- 2 dl witte wijn
- een ui of een grote handvol zilveruitjes
- 2 kruidnagels
- 2 laurierbladeren
- een stuk citroenschil
- een klontje boter ( een eetlepel ongeveer ) 
- een flesje koffieroom
- 1 eidooier
- wat citroensap




ZO MAAK JE HET 

- snij het vlees in dobbelstenen ( en laat dat vet er aan ! ) 



































- pel,  en in geval van 1 grote  - snij de ui 
























- breng aan de kook : 8 dl water, de witte wijn , de kruiden, de ui.
Als dat brouwel kookt, draai je het vuur laag en kieper je de bokjes vlees er bij ...Dat mag in totaal een uurtje staan pruttelen op een zacht vuurtje.
























- maak balletjes van het gehakt. De balletjes mogen de laatste 10 minuten bij het pruttelend vlees gekapt worden ...

























- snij de champignons in stukken : ik doe dat meestal in kwartjes, maar het mag ook in schijfjes. Ook de paddenstoelen mogen bij het brouwsel gegooid worden op het einde. 
























- Giet na een uur op het vuur de boel door een zeef, maar ... héél belangrijk ( want typisch iets waar ikzelf te laat aan zou denken ) : VANG HET VOCHT OP  ! Dat hebben we nog nodig namelijk. En als ge er met die grote letters - wacht ik zal het ook nog een kleurtje geven - er nog over kijkt, weet ik ook niet wat ik nog met je moet aanvangen ... 
Vis de kruidnagel, de citroenschil en de laurier er uit.


en toen was de er geen daglicht meer...























- smelt de boter en lepel er de bloem doorheen . We gaan witte saus maken maar dan met wijn :).
Als het boter/bloemmengsel lekker begint te ruiken ( als je een brandlucht ruikt heb je te lang gewacht en heb je een rare goesting op vlak van lekkere geurtjes ) giet je er beetje bij beetje en al roerende het opgevangen kookvocht weer bij.
























- vind ondertussen nog een half minuutje om het eigeel met de koffieroom en wat lepeltjes van het kookvocht los te roeren. Als de saus door en door warm is, mag dat mengsel er ook bij
























- Dan mag ook het vlees er weer bij en je laat het nu allemaal zeer heet worden maar je brengt het niet meer aan de kook.
























- Zoiets is natuurlijk erg lekker met puree, maar wees realistisch : vet vlees + boter + koffieroom : er zitten al genoeg calorieën in dit gerecht. Ik eet het met gekookte patatjes en da's zeker zo lekker. Een frisse sla erbij kan goed, maar eigenlijk kunnen daar ook alle mogelijke gestoofde groentjes bij.
Je kan er in je bord ook nog wat extra druppeltjes citroen bij doen. Ik heb dat graag, een beetje zuur erbij...



woensdag 22 oktober 2014

Blog in de kijker : recyclage !

Saskia is een geweldig mens, toch voor zover ik kan lezen, maar ze staat nu al zo'n lange tijd hier  'in de kijker ' dat het tijd werd om nog eens een andere blog in de schijnwerpers te zetten.
( Al hoop ik wel dat jullie de blog van Saskia blijven lezen natuurlijk )


na !
bron 













Deze keer pikte ik er weer iets helemaal anders uit: refashion co-op.
Tweedehandse of oude kledingstukken herwerken tot iets nieuws of al naargelang de oorspronkelijke versie ' iets draagbaars ' , deed ik vroeger wel meer.
Ik ben geen groot talent achter de naaimachine, maar vroeger stond ik met alles en had ik niet echt talent nodig om iets van stof tot iets draagbaars te hervormen. Misschien was mijn norm van wat draagbaar was ook was soepeler dan tegenwoordig, dat kan ook :) : een kussensloop in een mooi brocante stofje : hop, een rekker er in en ge hebt een rokje ! Gaten in uw jeansbroek ? Zet er lappen op tot de oorspronkelijke broek niet meer zichtbaar is ! En smos er dan nog wat javel op : geeft mooie vlekken ( en heel snel ook weer scheuren want dat maakt de stof veel kwetsbaarder maar die kan je dan weer bedekken met lappen )  Een oude zijden mannenpijamabroek in't oker en paarsdonkerblauw ? Da's zo schoon ! Rekker in en oprollen ! Een te lange trui ? Gewoon een stuk afknippen en je bent weer hip... Een zwarte lange avondjurk met kant en kralen ? Daar maken we toch gewoon een ultraminiminijurkje van ( niet helemaal waar : deze ' refashion ' deed ik niet zelf maar werd voor me gedaan door de vrouw van mijn vader ; ) Zeer geslaagd trouwens ! Ik heb er jaren mee rondgelopen ! )  


bron
Mijn garderobe bestond uit bijna niks anders en ik was daar fier op want ik was jong in het  'Millet'tijdperk...... 
Voor diegenen die dat niet kennen : dat was een merk van zeer dure lelijke jassen die iedereen behalve ik en nog een handvol vrienden moesten hebben omdat ze vooral lieten zien dat je genoeg geld had om zo'n jas te kopen. En daar hoorden ook dure 'docksides' bij, en 'lacoste t-shirts' en zo meer. Helemaal niet mijn ding dus, alleen al door het statement dat men daar trachtte mee te maken, de blaaskaken zonder smaak  ...  Jambers maakte daar ooit een memorable reportage van, deels gefilmd in de school waar ik toen zat .... 
Allez vooruit : ik heb een fragment gebonden : kijk zelf maar : 




Amai wat een lang verhaal hé !
En dat allemaal maar ter inleiding van deze blog 

voor
bron
na


















Deze blog wordt niet volgeschreven door 1 persoon maar is een blog waar iedereen die zich er op aansloot laat zien hoe ze kleding hebben herwerkt in iets nieuws. De 1 is daar al wat bedrevener in dan de andere, maar ik vind het altijd interessant hoe 1 kledingstuk een ander wordt.


bron

Zelf doe ik dat niet zo veel meer : ik stel vast dat dat met de wat rondere vormen waarmee ik tegenwoordig door het leven ga een pak moeilijker is. Zo'n refashion vertrekt namelijk vaak van te grote kledingstukken en ik kom eerder kleding tegen die te klein is en al zal het ook wel mogelijk zijn om daar iets groters en iets moois van te maken, daar kom ik op de moment toch wat kennis en techniek te kort voor.
Misschien ooit, als ik veel blijf oefenen !

Hieronder trouwens toch een voorbeeldje van een recent projectje waarbij ik het wel deed...





Dat wil allemaal niet zeggen dat ik oude kleren zomaar weggooi en nooit iets recycleer! 
Het moet namelijk lukken - ik dacht er echt pas 5 minuten geleden aan - dat deze blogpost een mooie inleiding is naar mijn 'tut van de week' komende vrijdag want als alles goed gaat met foto's bewerken en teksten schrijven laat ik vrijdag geen jwelen tut zien maar wel iets gerecycleerds .
Goed hé!
Doe in tussentijd allemaal maar inspiratie op bij de creatieve geesten op de blog ' refashion co-op ' want recycleren is én tof én origineel én goedkoop én goed voor onze aardbol !  

dinsdag 21 oktober 2014

een rotweek met heel veel geluk bij een klein ongeluk ...

Opstaan, je klaarmaken voor het werk, en op de fiets springen en dan er vlug weer af want : platte band  miljaar ! 
Dus bel je naar je werk, zeg je dat je later komt en spring je op de tram .
Maar zo begint je week al ambetant want zelf een achterband vervangen van een fiets met versnellingen : ik denk het niet  ! 
En een platte band betekent niet alleen één keertje trammen, maar ineens een paar dagen geen fiets en plannen hoe je hem bij de vlomaker krijgt en da's allemaal niet erg maar wel lastig ...


Dus begint de volgende dag met een voettochtje naar de vlomaker die gelukkig beloofd dat je een dag later alweer op je fiets kan ...























En op dag 3 stap je na betaling van 18 euro voor een nieuwe achterband tevreden terug op een vrolijk snorrend rijdend vehikel en rijd je content verder naar het werk: Yes ! Alles is terug zoals het hoort, geen geklooi meer met trammen en vlowinkels zoals de voorbije dagen ! 























Om vervolgens 10 minuten later aangereden te worden door een onvoorzichtige chauffeur in 1 van de gevaarlijkste straten van de stad ( de turnhoutsebaan in Borgerhout ) .
Voor ge allemaal in paniek schiet : ik had niks, ben zelfs niet gevallen ( buiten dan dat mijn lijf door de stress van die moment sindsdien zo gespannen is dat alles zeer doet, dat heb ik soms als reactie op stress. Héél erg vervelend ! ) .
De chauffeur in kwestie draaide net als ik af maar pakte zijn ' bocht te groot ' waardoor hij tegen mijn pas gerepareerd achterwiel reed dat daardoor 'uit zijn vorm ' geraakte.
Zodanig uit de vorm dat mijn arme fiets ondertussen schroothoopwaardig verklaard werd door de fietsenmaker want de kader is blijkbaar ook vervormd...




De chauffeur in kwestie reed niet snel want voerde een manoeuvre uit - wel 1 waarbij hij mij blijkbaar niet had gezien.
Maar ik ben zo ongelooflijk blij dat hij afsloeg en niet rechtdoor reed/raasde !
Want al ben ik pisnijdig op die man en zeer zeer slechtgezind dat mijn fiets naar de knoppen is, ik ben zelf wel heelhuids uit deze zwaar ongelijke confrontatie gekomen.
( de auto had zelfs geen schrammetje ... ) 
En dat enkele dagen nadat een paar meter verder een dame van haar fiets werd gereden door een brommerke dat vluchtmisdrijf pleegde en waarbij de dame in kwestie helaas nog steeds zwaar gewond in het ziekenhuis ligt ...


Al dat gedoe met die fiets deze week maakte dat ik behoorlijk uit mijn hum was. Ik hou ervan dat alles loopt zoals het hoort en dit soort van stoorzenders - zelfs gewoon een platte band - kunnen me serieus op de zenuwen werken.
Maar die aanrijding, die was er toch echt te veel aan !
Toch zijn er ook positieve dingen over te vertellen : ik werd binnen de kortste keren - na een berichtje op facebook - omringd door een aantal bezorgde collega's en dat bleek een goede manier om terug op mijn positieven te komen. En er waren direct wat collega's bereid om mijn toegetakelde fiets van en naar de fietswinkel te brengen...
Dus : Leve de collega's !
En ik kreeg van alle kanten fietsen in bruikleen aangeboden waardoor ik al terug op het zadel zit ( en momenteel waarschijnlijk zelfs mijn toekomstig nieuw stalen ros berijd ).
Dus :  leve de vrienden en familie ! 
Nu nog de verzekeringstoestanden afhandelen en hopelijk kan ik dan snel weer overgaan tot de normale orde van de dag ...

En als ge dan wat uit uw element thuiskomt en ge vindt dan onderstaande heerlijkheden in uw brievenbus, , tja : dat helpt ook natuurlijk ! 
tijdschrift met extra's ' maak ' over kralen, wereldkaartstofke van Liesselove
en boek Vive la Vie van ' ingthings '  























En als ge dan ook nog eens getrakteerd wordt op het zaligste zomerweer dat ge sinds lang in oktober hebt meegemaakt en dat dan nog op een vrije dag, dan wordt het allemaal nog wat troostrijker.
Zaterdagmiddag installeerde ik me dan ook enthousiast een paar uren in de tuin met 2 boeken, een hoop lapjes stof die geknipt moesten worden, , mijn tekengerief en een tas pompoensoep ( want het is toch echt wel oktober ook al is het zomeweer ;) ) , de rommel en afwas in huis doeltreffend negerend...























En zondag besloot ik er nog een schepje boven op te doen : Ik maakte een heerlijk ruikende boswandeling ( en kwam spannende bosbewoners tegen ... ) 























...en trakteerde mezelf op een ' pateeke ' en chocolade.























Maar mannekes toch : wat heb ik een geluk gehad zeg ! 
Zucht !  

maandag 20 oktober 2014

vermist : madame Arabelle

Ik val maar ineens met de deur in huis : dit is madame Arabelle


De voorbije maanden woonde ze aan de buitenkant - helemaal bovenaan -  van mijn livingvenster en ze is net als ik een nachtdier want vooral als het schemerig werd kon ik ze vanuit mijn luie zetel in haar web zien afdalen op zoek naar iets eetbaars...
Als een argeloos rondfladderend insect zo stom was geweest om in haar web te vliegen, sleepte ze het gewoon mee naar boven alwaar ze in alle discretie genoot van een ongetwijfeld exquise maaltijd....



Ik vond het plezant om ze bezig te zien.
En ik was dan ook niet blij toen ik op een ochtend mijn madame Arabelle belaagd zag door een onguur type dat wat druk kwam doen.
Ik was er zo slechtgezind van - vreesde een uit de hand lopende ruzie waarbij de madame het onderspit zou delven - dat ik me ging moeien en dat heerschap een andere thuis bezorgde een paar meter verderop.
Achteraf werd me verteld dat ik me had gemoeid in een ingewikkeld liefdesspel en ik mijn favoriete madame van haar lover had gescheiden...
Ik voel me er nog schuldig over ...
Maar daardoor weet ik nu wel dat madame kruisspin heel groot is in vergelijking met meneer....
En wie weet heb ik zijn leven wel gered want als madame niet content zou zijn geweest van het liefdesspel of gewoon slecht gezind was geweest, was de kans groot geweest dat meneer daar het loodje had bij neergelegd.


Het had ook anders kunnen aflopen en dan had ik wellicht weer ergens zo'n grappig bolletje zien hangen dat bij mijn nadering uiteen zou springen in honderden minispinnetjes...
(zouden die allemaal groot geworden zijn ? Zo ja: dat verklaard dan meteen de grote spinnenpopulatie deze nazomer in mijn minituintje)


Er was nog een reden waarom ik me vaak schuldig voelde tov mijn nieuwe vriendin : elke ochtend maakte ik haar web kapot :(
Slecht van mij hé ...

een andere spinnedame 

Maar ik denk niet dat mijn baas begrip zou gehad hebben met den uitleg dat ik niet op het werk geraakte omdat madame Arabelle haar web had vastgehecht aan mijn fietszadel, iets wat ze echt elke dag opnieuw deed.
Maar toen las ik ergens dat kruisspinnen elke dag een nieuw web maken en voelde ik me al wat minder een onmens...

ook op mijn raam achteraan woont een spin 
Weken en weken was het elke avond hetzelfde liedje : ik zat in mijn zetel, keek naar TV en af en toe ook eens naar het raam en was telkens blij als ik ze weer zag verschijnen.
Maar helaas pindakaas : sinds een week of 2 zie ik ze niet meer....
Of het moet zijn dat ze een verdiep lager is gaan wonen : tussen mijn zonnebloem-in-zak en de muur ...


En eerlijk is eerlijk : ik mis ze wel een beetje...

eten ! 

In de nazomer verschijnen er altijd wel veel spinnen in en rond de tuin. 
Op een bepaalde moment hingen er 8 webben tussen de draden van mijn wasrekje !
Maar dit jaar waren het er toch precies net wat meer dan anders, niet ? 


Edoch,
 ik weet niet of het jullie al is opgevallen : sinds kort zijn er ineens een pak minder.
Ik weet niet hoe dat komt : zijn ze dood ? Opgepeuzeld door vogels of zo ? Of hebben ze zich ergens ' genesteld ' om de winter door te komen ? 


Ik ga niet direct een spin als huisdier houden, heb er geen behoefte aan om ze op mijn handen te laten lopen , heb helemaal geen zin in grote spinnen in mijn slaapkamer.
Maar kruisspinnen in de tuin : ik vind dat tof !
 En gij ? 

zondag 19 oktober 2014

etsycollectie van de week : velo's!

Ik had wat fietsperikelen deze week, vandaar het thema...


doorklikken kan je hier

vrijdag 17 oktober 2014

juwelen - MAAK HET ZELF : onderdelen : bewerkte tussenstukjes


Dingen maken - wat dan ook - wordt een pak spannender als je je fantasie zijn gang laat gaan en wat begint te experimenteren.
Ik geef toe : het lukt niet altijd, maar van mijn laatste experiment ben ik toch wel content.


Het begon allemaal met deze tussenstukjes.
Ze zijn 20 op 4 mm groot en van kleur ' antique brass ' 
Ik kreeg ze onlangs in de bus en onmiddellijk na het uitpakken ( oh wat is dat plezant, postpakjes open maken ! ) begon het in mijn brein te kolken van de ideeën.

Jaren geleden schafte ik me in de gamma dit setje van ojzertvijlen aan.
Niet dat ik daar iets concreets mee van plan was - wat zou ik in hemelsnaam met ijzervijlen doen ! -  maar ze lagen spotgoedkoop te wezen in de koopjesbak en ze waren zo mooi en riepen heel hard  ' koop me ' ! 
Tja, en dan geef ik toe hé...


Met deze vijlen ben ik nu de bovenstaande stukjes te lijf gegaan ...
In een aantal gevallen hield ik de stukjes gewoon in mijn hand zoals op onerstaande foto, in andere gevallen legde ik het plat op een wit tekenblad dat ik vaak als onderlegger gebruik bij het werken met juwelen, gewoon op mijn eetkamertafel met plastieken tafelkleed.


Wellicht zijn er efficientere manieren om kleine stukjes metaal vast te klemmen als je ze bewerkt met een ijzervijl, maar ik ken daar niks van en zou dus niet weten hoe dat eigenlijk moet.
Tips zijn dus altijd welkom !
En het werkte hoe dan ook zo ook ... 



Deze maakte ik het eerst : hierbij nam ik de stukjes tussen mijn vingers en bewerkte ze met de driehoekige vijl door er hard duwend overheen te krassen in verschillende richting...





Ook deze ging ik met de driehoekige vijl te lijf met veel kracht. Ik probeerde er op te letten om het gevijlde stuk op beide stukjes even groot te maken. 
Ze zijn trouwens zowat allemaal aan beide kanten op dezelfde manier bewerkt.
Volgende week laat ik zien hoe ik deze versie verwerkte in superlange oorbellen...


Nummer 3 kreeg een meer zachtaardige behandeling : ik legde ze plat en streek zacht met de platte vijl over en weer.
Je ziet dat de krassen hier niet zo diep zijn en het gevijlde stuk echt helemaal gevijld werd.


Nummer 4 bewerkte ik op dezelfde manier, maar dan wel helemaal deze keer : ze werden van dof ' antiek/brasskleurig ' veranderd naar gestreept gestructureerd goudkleurig. 
Schoon zenne !  



En paar nummer 5 kreeg een zebrajasje door te krassen maar waarbij ik dat harder deed aan 1  zijkant ...



Et voila, de plezante maar toch wat saaie tussenstukjes zijn een pak vrolijker geworden.
De bewerkte delen hebben een mooie gouden kleur gekregen en da's een schoon contrast met de onbewerkte delen .
Ik ben content ! 



Moraal van het verhaal - want er is een moraal deze keer : spring eens uit de band, kijk eens wat je nog in huis hebt en experimenteer wat. Ongeacht waar je mee bezig bent ! 
 ( en eerlijk is eerlijk ; ik zou dat zelf ook nog véél en véél meer moeten doen ! ) 



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...