dinsdag 23 september 2014

onderweg...

met een fototoestel in de hand 
is het overal plezant ;)  

'k moest nog eens treinen voor het werk 
Van Antwerpen naar Brussel en terug.
En ik heb me onderweg wat geamuseerd ...

mechelen













maandag 22 september 2014

de familie duif...

Het was een spannende zomer in mijn tuintje dit jaar.
Want ik kreeg nieuwe buren, in mijn vijgenboom ...
Op een dag werd daar namelijk een lekker bedje gespreid waarin de weken erna - zeer geduldig - een grote duif roerloos zat te zitten

Ik kreeg er begot compassie mee
En ik was ook wat onder de indruk want weer of geen weer ( en het was toen bijwijle behoorlijk heet ) , kaarsen onder haar gat of niet : ze bleef zitten.
Ik maakte me ook wat ongerust : hoe eet en drinkt die dan ? Met zo'n warmte moet die toch dorst hebben  ? Maar vriend google bracht uitsluitsel : de duif die ik bij elk bezoek aan mijn tuintje zag zitten, was niet steeds dezelfde : mama en papa wisselen mekaar af bij het broeden : daar kunnen wij alleen maar van dromen, zo'n eerlijke taakverdeling (nietwaar dames ? ) ...

Ge zoudt bijna denken dat ze familie van mij waren : dat koppel duiven : 
Elke keer als ik buiten kwam, ging ik eens kijken of het al zover was
En dat bleef maar duren zeg ! 
Maar op een dag zag ik dit ...


en dit ...


Heel eerlijk : geen idee wat ik hier te zien kreeg : iets lelijks met een teut, maar of dat de teut van vanvoor of de teut van vanachter was : ik zou het niet kunnen zeggen...
Dat er nog duiven zijn zeg ! Moest ik zo iets lelijks in mijn nest vinden : ik zou het er rap uitkieperen ! 


Baby's zijn schattig bij zowat alle levende wezens.
Denk aan babypinguins, schattige olifantjes, poezelige kittens, waggelende  eendenkuikentjes en ge begint instant te kirren van al die schattigheid...
Maar kleine duiven zijn echt heel erg mottig...
Héél héél erg mottig zelfs ! 
En toen bleken het ...
...er zelfs 2 te zijn ! 



Maar toch ! Maar toch ! :
Ik geraakte er aan gehecht, lelijk of niet en elke dag ging ik ' s morgens kijken hoe het gesteld was in de creche in mijn tuin.
Meneer en madame duif bleven mekaar afwisselen zodat er meestal een ouder bij de kleintjes was...
Schoon toch hé...

Ze hebben trouwens een nest mét wc : en daar ben ik erg blij mee want dit wc-blad zorgde ervoor dat ik niet weer in affronten kon vallen zoals die keer lang geleden dat ik met een door mij niet opgemerkte  meeuwenkak op mijn rug lekker in de zetel van mijn (nu ex-)schoonmoeder ging zitten ( ik had daar altijd zo van die stoten voor... Die is nog altijd blij dat haar zoon van mij af is geraakt denk ik ... ) 



Elke dag leken die mormels meer en meer op echte duiven ....
En ik maar met mijn fototoestel tussen die takken en bladeren foefelen om foto's te kunnen maken. ( en dat was niet gemakkelijk ! )
Dan kunnen ze dat laten zien aan hun kleinkinderen... ;)































ge ziet : het is écht - een ietwat ingedeukte zwartwitversie weliswaar - een duif !
maar...
... dit is ook ineens de laatste foto die ik van hen nam.
Want wat later ...



















... was het nest ineens leeg...
Geen idee waarom : zijn ze uitgevlogen ?
Of zijn ze opgegeten door wat hongerige eksters ?



















Dus : weet ge ergens een koppel duiven die nog een nest zoeken ? Bij mij staat er 1 te huur :)


vrijdag 19 september 2014

juwelen - MAAK HET ZELF : gehaakte ketting

Deze week een projectje waar ge wat meer tijd in zult moeten steken dan gewoonlijk : een gehaakte ketting met rocailles.


Ik maakte deze ketting - en dus ook de tut - in verschillende stukjes en begon er al mee in mijn vakantie. Ze ging mee op mijn minitripje aan zee en werd vervolgens geassembleerd toen die heerlijke vakantie al uit het zicht verdwenen was.
Gevolg : een tut met zeer verschillende foto's want gefotografeerd op verschillende plaatsen :)


Zo.
Haal uw haaknaald al maar boven want we beginnen er aan ! 




WAT HEB JE NODIG ?
materiaal : 
- flink wat rocailles. De kleur doet er niet toe , wat je mooi vind. Ik gebruikte slechts 1 soort, maar je kan natuurlijk ook een mengeling van kraaltjes gebruiken. Maar wél echt veel... Met een restje kom je er niet... Ik gebruikte petieterige witte rocailles met een rood en groen streepje : ik had ze al een lange tijd maar omdat ze zo klein waren kon ik ze niet gebruiken in andere projecten. Tot ik een naald vond die er door kon ! Joepie !!! 
- naaigaren : ik gebruikte witte cordonnet : da's wat dikker dan doorsnee stikgaren, maar met stikgaren gaat het ook
- 2 gesloten ringetjes
- een stukje ketting met schakels waar je slotje doorheen kan 
- een karabijnslotje
- 4 open ringetjes
- een hangertje
gereedschap : 
- haaknaald 1,25 ( ik pakte die maat omdat dat de kleinste is die ik heb met een bamboe handvat want ik haak daar zo graag mee. ) 
- 2 platbektangen
- schaar
- een fijne naald : ze moet mét draad 1 keer door de rocailles kunnen 



ZO MAAK JE HET : 

Rijg veel rocailles aan de draad. Echt veel ... Beter te veel dan te weinig ! Ik draaide de aangeregen draad telkens opnieuw rond het bobijntje, maar de waarheid gebiedt me toe te geven dat ik in het verder afwerken van dit project een aantal keren flink gevloekt heb en de draad weer uit de knoop heb moeten halen ... Zeg niet dat je het niet wist ...
Begin dan met haken . De eerste steek haak je rond 1 van de ringetjes. Het uiteinde kan je wegwerken door het mee te haken in de eerste steken. Haak zo drie lossen...
...en haak vervolgens een rocaille mee met de volgende steek
En haak weer 3 lossen... Dat patroon zal je heel het project door blijven herhalen : 3 lossen + 1 rocaille + 3 lossen + 1 rocaille + 3 lossen + ....
In mijn geval na 37 centimeter haak je terug een ringetje mee 
en begin je aan rij 2 . Opnieuw 3 lossen + 1 rocaille + 3 lossen + 1 rocaille .... En na 37 cm haak je het weer aan het andere ringetje ...
Ik haakte zo 14 strengen en dan ben ik gestopt omdat mijn bobijntje met cordonnet op was.... Maar je kan natuurlijk veel meer rijen haken als je dat mooier vindt 
Probeer de rijen allemaal even lang te maken; op een milimeterke komt het niet aan, maar als er te grote verschillen tussen zitten gaan sommige rijen bij het dragen doorhangen en da's niet mooi

even een tussendoortje : Om dit te kunnen haken heb je natuurlijk draad nodig waar geen kralen opzitten. je zult dus regelmatig al die aangeregen kraaltjes verder de bobijn moeten opdraaien om weer een stuk kraalvrij te maken om verder te kunnen haken. vervelend : ik weet het en dé moment waarop de draad zit te wachten om zichzelf lekker in de war te friemelen en dat allemaal om je eens goed op de zenuwen te kunnen werken . Maar het moet echt ;)

Ik maakte mijn rijen allemaal 37 centimeter lang. Ik vind het echter moeilijk om te bepalen hoe lang ze moeten zijn om mooi te zitten rond mijn hals, dus besloot ik een verlengketting te voorzien zodat ik de ketting wat langer of korter kan laten hangen naargelang mijn goesting van de moment.


knip daarvoor een eindje ketting af en bevestig het met een ringetje aan de gesloten ring. Gebruik voor het openen van dat ringetje wel de juiste techniek. Doe hetzelfde aan de andere kant
Aan het uiteinde van het eerste stukje ketting bevestig je de hanger met een ringetje
en aan de andere kant het slotje
en je ketting is klaar !
Het is mooi om deze ketting lichtjes ' op te draaien ' vooraleer je ze aan doet. Maar dat hoeft niet.



Deze techniek kan je natuurlijk ook gebruiken met andere kralen, met dikkere of dunnere draad, met dikkere of dunnere haaknaalden, je kan veel of weinig rijen haken, je kan meer of minder lossen haken tussen elke rocaille of dat erg wisselend doen ... Kortom : de mogelijkheden zijn eindeloos.
Het gehaakte stuk zal wat elastisch zijn : ik vind dat een tof effect !
Hieronder zie je wat andere voorbeelden van wat oudere kettingen die ik met deze techniek maakte  .


2007

2007

2008 - mijnn gustav klimt-ketting :)

2009

benieuwd naar meer zelfmaakprojecten voor juwelen ? Kijk dan eens hier 
Wil je geen enkele tut missen ? volg me dan via bloglovin' of facebook

donderdag 18 september 2014

de wonderbaarlijke perenoogst

Het begon allemaal een paar maanden geleden met een paar tedere witte bloemekes, naar de zon reikend vanop de topjes van mijn perenboompje.
Dat perenboompje is een erfenis van de vorige huurster en staat in mijn voortuin .


Als bloemekes en bijtjes doen waar ze voor gemaakt zijn, leidt dat na een tijdje tot een massa kleine vruchtjes die me dan al doen dromen van heerlijke potten vol lekkers .
En doen hopen.
Want ik heb al jaren gehad waarbij het bloemekes/bijtjesplan niet helemaal werkte zoals het hoort en ik me tevreden moet stellen met een oogst van 3 peren ...  


Omdat het vorig jaar een goed perenjaar was aan mijn boom en ik me heb laten vertellen dat perenbomen het afwisselend een jaar goed doen en een jaar minder goed, lag mijn verwachting niet al te hoog...
Maar dat was verkeerd ...
De boom hing hoe langer hoe krommer door het gewicht van de massa vruchten die elke dag dikker werden ...
Er hebben er nog nooit zoveel aangehangen als dit jaar ! 


Ik plukte- ondertussen al een paar weken geleden : ik sta wat achter blogsgewijs - welgeteld ( jaja : ik heb ze écht geteld ) 55 peren, liet er nog een paar hangen voor de vogeltjes en de wespen, en er lagen er al een aantal te rotten op de grond.
Niet slecht voor een klein perenboompje in een voortuin in de stad hé !
Voor de complete nitwits op vlak van tuinieren : de augurken op de foto groeiden NIET aan de perenboom :) 


Omdat ik zoveel peren uit het vuistje niet opkrijg, het voor mijn lichaam omvangsgewijs niet aan te raden is om a volonté perentaarten te bakken die ik - alleenwonend met af en toe meneer lief op bezoek die dat weigert te eten - op mijn eentje zou moeten opsmikkelen, besloot ik mijn reeds vaak gebruikte en lekker bevonden perenconfituurrecept nog eens boven te halen ...
Dat recept vind je hier .
Dit jaar deed ik er geen earl greythee bij maar wel ietskes meer citroen omdat ik vorig jaar ondervond dat dat écht nodig is om het extra superlekker te maken.


Al die peren en appels ( want dat zit er ook in ) moeten voor dat recept geraspt worden.
Ik deed dat met de hand maar voor mijn 2de portie heb ik toch maar mijn bejaarde keukenrobot uit de kelder gehaald... ( voor het eerst sinds 6 jaar mocht die zijn plekje in het donker hoekje in de kelder verlaten , ahum ... Ik herontdekte zijn gemak en daarom staat hij nu in een donker hoekje in de keukenkast zodat hij in een handomdraai op het aanrecht kan staan om me het leven makkelijker te maken  ;)  )



Ik moest zwaar zoeken naar genoeg potten, ik was eigenlijl niet voorzien op zoveel confituur.
Confituur eet ik trouwens uiterst zelden : ik ben daar niet zo gek op eigenlijk, met grote uitzondering van  dit perenconfituurrecept !  Maar zo lekker ! 

Als extraatje deed ik bij de laatste 2 potten een snuifje kaneel. Ik proefde daar nog niet van maar dat kan niet anders dan lekker zijn ...

Het voelde even ongemakkelijk om een perenconfituurblogpostje te schrijven trouwens. Er is momenteel nav de russische boycot van de Belgische peren een perenhype en ik doe daar bewust en weldoordacht niet aan mee...
Want.
Ik ben niet heel goed op de hoogte van wat er in de krim allemaal gebeurt, maar  ik zie wel regelmatig zorgwekkende dingen over het door het westen gesteunde Oekraïnse regime passeren...
En ik ben geen fan van Poetin, maar ik ben er niet zeker van dat hij in deze ' de slechte ' is - toch zeker niet als enige ....
En ik ben dus ook niet zo zeker of het boycotten van russische produkten wel zo'n goed idee is.
In tegenstelling tot een economische boycot van Israël trouwens, dat zou ik dan weer wel een héél goed idee vinden ... Maar daar wil men maar niet aan ... 
Bovendien leef ik evenzeer mee met de russische  boeren die lijden onder ' onze ' boycot dan met onze : ze zijn beiden - naast vooral de plaatstelijke bevolking natuurlijk - slachtoffer van wat daar gebeurt.
En ik vraag me tenslotte ook af waarom wij in godsnaam peren kweken voor de russen : die kunnen dat namelijk even goed zelf . Wij voeren vervolgens produkten in die we ook zelf kunnen produceren en al dat over-en weer-gedoe zorgt voor onnodig vervuilend verkeer op de wegen.
Soit : dit allemaal maar om te zeggen dat ik deze blogpost schrijf omdat mijn eigen perenoogst zo lekker overvloedig was en ik bij deze uitdrukkelijk en bewust afstand neem van de huidige perenhype.



Zo.
Dat stukje uitleg moest er bij voor mij om een blogpost te kunnen schrijven waar ik me goed bij voel... 



Dat staat wel schoon hé, al die confituurpotjes op een rijtje !
Hebben jullie trouwens ook zo'n overvloedige perenoogst gehad ? 








Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...